Obiekty

Obraz z ok. 1908 (pastel, papier, 22 x 30 cm) przedstawia widok kazimierskiego Rynku ujętego z góry, najprawdopodobniej ze zbocza Góry Trzech Krzyży. U dołu widoczne są dachy południowo-wschodniej strony Rynku. Po lewej stronie, w środkowej części obrazu znajduje się Kamienica Gdańska. W środku ukazana została cała północno-zachodnia pierzeja z ciągiem kamienic ze sklepikami. Widoczna jest także część ul. Senatorskiej z Kamienicą Celejowską. Na Rynku można dostrzec stragany i sylwetki znajdujących się tam postaci. U góry obraz zamknięty jest rozświetloną rzeką. Pierzeje rozjaśnione są bielą. W prawym dolnym rogu sygnatura: „J/ M/ G”.

Józef Mojżesz Gabowicz (1862–1939) – rzeźbiarz i malarz. Urodził się w Kolnie, później rodzina przeniosła się do Łomży i Tykocina. Studia zaczął w Warszawie w Szkole Rysunkowej, następnie wyjechał na dalsze nauki do Petersburga i do Paryża. W 1901 r. wrócił do Warszawy i podjął pracę rytownika w odlewni Bracia Łopieńscy, a jednocześnie zaczął współpracę z Żydowskim Towarzystwem Krzewienia Sztuk Pięknych. W 1911 r. wraz z malarzami Maurycym Trębaczem i Jakubem Weinlesem prezentował swoje rzeźby w Pasażu Simonsa w Warszawie. Była to jedna z pierwszych ważnych wystaw artystów pochodzenia żydowskiego. Tworzył głównie portrety, a jego pracownia była wówczas ważnym punktem na mapie artystycznej Warszawy. Zmarł jednak w zapomnieniu, a duża część jego dorobku została zniszczona w czasie II wojny światowej.