Książka ze zbiorów Muzeum im. Przypkowskich w Jędrzejowie. Druk hebrajski, wyd. Drukarnia Wdowy i Braci Romm, Wilno 1891, 592 strony. Egzemplarz zakupiony w 1968 r. od Jadwigi Szartowskiej z Kielc.
Tytuł pisany w oryginale:
מםכת כתובות מן תלמוד בבלי
[Masechet Ketubot min Talmud bawli]
Traktat Ketubot z Talmudu babilońskiego.
Stopka ułożona w języku rosyjskim: ТАЛМУДЪ ВАВИЛОНСКІЙ. Tрактатъ Кесуботъ. О брачныхъ записахъ. Част XI. Съ Виленскаго изданія 1887 г. безъ измѣненій. 1891.
Na karcie tytułowej pieczątki: „BUCHHANDLUNG M. M. WALDEN, KIELC” i „JOSEF BEKERMAN”.
Ketubot (Kontrakty ślubne) jest drugim traktatem Naszim (Kobiety), trzeciego porządku Miszny. Traktat zawiera trzynaście rozdziałów, w których omówione są sprawy kontraktów małżeńskich, sposobów ich spisywania i związane z nimi kwestie prawne.
Talmud to zbiór religijnych, doktrynalnych i prawnych nauk judaizmu. Obejmuje komentarze do Biblii, dyskusje rabiniczne, wskazania moralne, przypowieści oraz wątki folklorystyczne. Jest drugą po Biblii hebrajskiej najważniejszą księgą judaizmu, której studiowanie stanowi do dziś obowiązek każdego ortodoksyjnego Żyda. Talmud składa się z dwóch zasadniczych części – Miszny i Gemary. Podstawową i najstarszą jego część stanowi Miszna, dzieło zawierające normy prawne judaizmu (hebr. halacha), ostatecznie zredagowane w II w. n.e. w języku hebrajskim przez Jehudę ha-Nasiego. Miszna składa się z sześciu tzw. porządków: 1. Zeraim (Nasiona), 2. Moed (Święto), 3. Naszim (Kobiety), 4. Nezikin (Szkody), 5. Kodaszim (Świętości), 6. Tohorot (Rzeczy czyste). Porządki dzielą się na 63 traktaty, a te na rozdziały i lekcje. Nauki głoszone przez następne pokolenia rabinów, stanowiące rozszerzenie i objaśnienie treści zwartych w Misznie, złożyły się na drugą część zwaną Gemarą, spisaną w języku aramejskim.
Gemara była opracowywana w dwóch ośrodkach żydowskich, w Palestynie i Babilonii. W rezultacie powstały dwa Talmudy. Wersja palestyńska, zwana Talmudem jerozolimskim (lub palestyńskim), została zredagowana w IV w. n.e. Wersję babilońską, zwaną Talmudem babilońskim, ukończono ok. 500 r. n.e. Talmud jerozolimski obejmuje 39 traktatów, podczas gdy znacznie obszerniejszy Talmud babiloński zawiera 37 traktatów. Pierwsza pełna wersja drukowanego Talmudu babilońskiego ukazała się w Wenecji w latach 1520–1523. Od tamtej pory obydwa dzieła wraz z dodatkowymi komentarzami były wielokrotnie publikowane, wznawiane, opracowywane i tłumaczone.
