Obiekty

Prezentowany kubek przeznaczony był do rytualnego obmywania rąk po skończonym posiłku, przed modlitwą, o czym świadczy wygrawerowany napis „Al mayim achronim”. 

Kubek wykonany z metalu, o konicznym (stożkowym) brzuścu, delikatnie wywiniętej krawędzi wylewu i wysuniętej podstawie. Na powierzchni brzuśca wygrawerowano w dwóch wersach napis, otoczony konturem kartusza. Z dwóch boków kartusza rozchodzą się grawerowane uproszczone liście.

Przedmiot trafił do rodziny darczyńcy prawdopodobnie po wojnie, jako zakup na warszawskim bazarze. Przez dłuższy czas przedmiotu nie kojarzono z tradycją żydowską, po uzmysłowieniu sobie możliwego związku z historią Żydów darczyńca przekazał kubek do zbiorów Muzeum. 

Na kubku widać podpis złotnika – Icka Ehrlicha, który prowadził swój warsztat od 1885 r. przy ul. Nalewki 18. Jego fabryczka zajmowała się wyrobem produktów ze srebra i brązu, tworząc zarówno naczynia użytkowe, jak i te o przeznaczeniu religijnym lub dekoracyjnym. 

Kubek był przeznaczony do rytualnego obmywania rąk, jak wskazuje cytat umieszczony na naczyniu. Podczas rytualnego obmywania rąk należało każdą rękę z osobna polewać wodą z naczynia. Takie ablucje wykonywało się rano, zaraz po przebudzeniu, przed wygłoszeniem błogosławieństw nad chlebem i winem, przed spożyciem posiłku lub po ceremonii pogrzebu i ewentualnym kontakcie ze zmarłym. Według ludowych wierzeń woda po ablucji była „nieczysta” i mogła zostać wykorzystana do praktykowania czarów. 

Natalia Różańska