Obiekty

Z lat międzywojennych zachował się tylko jeden, za to długi, sześciostronicowy list Natalii Zajczyk do mieszkającej w Jerozolimie siostry Anny Zimmermann. Kiedy go pisała 2 i 8 czerwca 1936 r. nie widziały się już od 9 lat. Natalia pisze o rodzinnym spotkaniu z okazji 13 urodzin Hipka (Hipolita), jednego z synów ich siostry Sabiny Bresler, opisuje niełatwe życie Sabiny po rozwodzie, donosi też co dzieje się u młodszych braci Dawida i Salka, informuje o chorobach w rodzinie, wreszcie o swoim codziennym życiu z Szymonem Zajczykiem. W pewnym momencie notuje ołówkiem: „Muszę się wciąż odrywać od pisania, bo gotuję obiad na jutro. Jest już godzina 10 ½ wieczór, ale ja rano idę do szkoły. Szymek mi zabrał tymczasem pióro”. | W liście Natalii przewijają się słowa tęsknoty za starszą siostrą („Kochana! Ja bardzo dobrze czuję Twoją tęsknotę za nami, bo sama ją przeżywam”) i refleksja: „Nie myśl, że Ci źle, że jesteś z daleka od nas. Może to właśnie losy Cię wyróżniły i błogosławiły. O ilebyś tu miała zmartwień z nami! Więcej niż radości” (List Natalii Zajczyk do Anny Zimmermann z 2 i 8 czerwca 1936). | Z licznego mieszkającego w Polsce rodzeństwa Anny: trzech sióstr – Natalii, Sabiny, Bronki i czterech braci: Józefa, Stanisława, Salomona i Dawida Zagładę przeżyli Natalia z córką, Józef z żoną i Bronisława. | Renata Piątkowska