Obiekty

List Teofila Glocera do córki i wnuka na 1 karcie. Z treści listu (pisownia oryginalna): „Stefanku! List Twój ang. prawie zrozumiałem, imponujesz mi swoją znajomością języka, Andrzej poza polskim nie zna żadnego języka i to utrudnia mu wszelkie stosunki towarzyskie. Onegdaj wrócił już z obozu i nie chce sam więcej być, czuł się samotny. Mam wrażenie, że głównym powodem jego tam złego samopoczucia był przyjazd Władka. Dzieci dostały od wujka wspaniałe rowery, robią piękne spacery, jaka szkoda, że Ciebie, Stefanku tutaj nie ma z nami! Tak bardzo pragnę Twego wpływu na Andrzeja, kt[óry] jest urodzonym nieukiem i leniem!” | Kiedy miał 5 lat, został porwany podczas spaceru w Łazienkach Królewskich, ponieważ miał na sobie płaszcz z norek. Porywacze zwrócili dziecko za opłatą. Historia uzmysławia, jak bardzo zamożna to była rodzina. | Dla 10-letniego chłopca (Stefan ur. 1929) ucieczka z Warszawy na początku wojny, podróż przez Rumunię i Jugosławię, a w końcu (1941) wyjazd i mieszkanie w Palestynie (do 1947; chodził do brytyjskiej szkoły), a potem w Nowym Jorku – były to silne bodźce i wywarły silny wpływ na dorastanie młodego człowieka. Stefan skończył college, odbył służbę wojskową, założył rodzinę (miał 3 dzieci), po czym w wieku około 30 lat odszedł od żony i rozpoczął pracę w wolnym zawodzie. Już nigdy nie pracował na etacie, z czego rodzice (Halina i Mieczysław) byli bardzo niezadowoleni. Odszedł całkowicie od korzeni (przedwojennego warszawskiego bogatego mieszczaństwa); zbuntował się. 

Marta Frączkiewicz, Maciej Wzorek