Maszyny do pisania z alfabetem hebrajskim były produkowane przed II wojną światową przez różnych wytwórców, dziś podobne egzemplarze stanowią niezwykłą rzadkość. Obiekt znajdujący się w zbiorach POLIN pochodzi z kolekcji Leny Zajączkowskiej (1947-1999) – historyczki sztuki, kustoszki Miejskiego Muzeum Militariów we Wrocławiu oraz działaczki wrocławskiego oddziału Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce (TSKŻ; Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce | Wirtualny Sztetl). Lena Zajączkowska interesowała się zabytkami także prywatnie. Regularnie studiowała więc rubryki z drobnymi ogłoszeniami i chodziła na comiesięczną giełdę przedmiotów używanych przy ul. Gnieźnieńskiej we Wrocławiu. Tam właśnie zakupiła maszynę. Ponieważ przedmiot zastał pochodzi z giełdy staroci, trudni zrekonstruować jego historię. Obiekt został przekazany do Muzeum POLIN Jerzego Zarawskiego, którego Zajączkowska przed śmiercią poprosiła, by zaopiekował się jej kolekcją. Maszyna ma żeliwną obudowę pomalowaną na kolor czarny. Jej korpus jest masywny. Ma kształt prostopadłościanu, którego krawędzie są lekko zaokrąglone. Klawiatura umieszczona została nad prostokątną ramą („szufladą”), która stanowi przedłużenie frontu obudowy w jej dolnej części. Klawisze składają się z metalowej podstawy oraz niewielkich fragmentów papieru, na którym naniesione zostały znaki. Zostały one zabezpieczone przy pomocy szklanych płytek osadzonych bezpośrednio na nich. Czcionka hebrajska została umieszczona zostały na trzech dolnych rzędach klawiszy. Na czwartym (górnym) umieszczone zostały cyfry arabskie. Poniżej klawiszy literowych osadzony jest podłużny poziomy klawisz umożliwiający oddzielenie od siebie poszczególnych wyrazów. Po obu stronach klawisza znajdują się znaki specjalne (większe od pozostałych) z napisem „Um” (niem. Umschalttaste; klawisz umożliwiający wpisanie wielkiej litery). Dodatkowo, po prawej stronie klawiatury umieszczony został znak specjalny „R.T” (niem. Rücktaste; funkcja cofania kartki o jeden znak wstecz). Centralna część wózka również została pomalowana na czarno, a na jej środku znajduje się nazwa producenta („Mercedes”) wykonana złotą farbą z cienką czerwoną linią podkreślającą litery. Z tyłu (w górnej części) widoczne są również mechanizmy umożliwiające funkcjonowanie maszyny. Z przodu (również w górnej części; przed wózkiem) widoczny jest także wałek, który wykonany został z gumy oraz zamek, podziałki i suwaki, które są metalowe. Zachowała się także tekstylna taśma służąca do przenoszenia liter na kartkę papieru. Maszyna wyposażona została także w cztery gumowe nóżki o cylindrycznym kształcie. Firma Mercedes Büromaschinen GmbH została założona w 1906 roku w Berlinie przez Gustav Meza. Dwa lata później firma wybudowała fabrykę w miejscowości Zella-Mehlis w Turyngii. Mimo, że nazwa firmy produkującej sprzęt biurowy kojarzy się nazwą popularnej marki samochodów, przedsiębiorstwa nie mają ze sobą nic wspólnego. Łączy je jedynie proces sądowy związany właśnie z wykorzystaniem nazwy przez firmę Metza. Proces zakończył się jednak ugodą. W 1913 firma otrzymała prawo umieszczania na swoich wyrobach nazwy Mercedes. Od tego czasu produkty te funkcjonowały pod marką Mercedes Buromaschinen Werke A.G., Zella-Mehlis, Thuringia. Maszyna do pisania znajdująca się w zbiorach Muzeum POLIN to model wzorowany na projekcie niezwykle popularnego modelu nr 5 z 1901 r. produkowanego przez amerykańską firmę Underwood. Maszyna ta określana była mianem najnowocześniejszej maszyny swoich czasów, będąc jednocześnie największym sukcesem komercyjnym producenta. Charakterystyczną cechą maszyny była łatwość demontażu klawiatury, dzięki czemu można było łatwo zmienić wersję językową. Maszyny Mercedes oparte były na klawiaturze QWERTZ, czyli na niemieckim standardzie klawiatury (w odróżnieniu do anglosaskiego QWERTY). W modelach z czcionką hebrajską układ znaków na klawiaturze występował zarówno wersji hebrajskiej i w wersji jidysz, która uwzględniała dwuznaki ( וו i יי). Maszyna Mercedes ze zbiorów Muzeum posiada klawiaturę hebrajską w wersji jidysz. Marta Frączkiewicz
