Przyrząd stomatologiczny jest pamiątką po Alfredzie Binensztoku, który pracował w Pińsku jako dentysta (https://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/p/1214-pinsk). W wrześniu 1939 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Zginął w Charkowie w 1940 roku. Po aresztowaniu Alfreda Biensztoka, funkcjonariusze przyszli także po jego żonę i córki (Lilianę i Janinę). Zostały wywiezione na Syberię. Jako rodzina inteligencka, kobiety nie były przystosowane do warunków pracy na roli, które w kołchozie były szczególnie trudne. Dyskomfort pogarszały warunki atmosferyczne. Temperatury zimą sięgały minus 45 stopni, a krótkie lata były nieznośnie upalne. Podstawowym surowcem opałowym wśród migrantów był suszony na słońcu nawóz krowi, z którego wycinano niewielkie bloki. Przywożono także drewno z oddalonego od wioski o kilka kilometrów lasu, co zwarzywszy na mróz i śnieg stanowiło znaczny wysiłek. Liliana po latach stwierdzi, że zsyłka uratowała im życie: „w Pińsku wszyscy Żydzi zostali zabici, może troje się uratowało. Więc to był cud, że udało się nam wyjechać na Sybir, gdzie wprawdzie o głodzie i chłodzie, ale przeżyłyśmy”. Kobiety wróciły do Polski w 1946 r. Kiedy żona Alfreda dowiedziała się o jego śmierci, a później także o pogromie Kieleckim (https://sztetl.org.pl/pl/slownik/pogrom-kielecki), zdecydowała, że wyjedzie razem z córkami z kraju. W wyjeździe miał pomóc wuj, który pracował w instytucji sprowadzającej polskich emigrantów do Brazylii, gdzie sam mieszkał. Pierwszą destynacją była jednak Szwecja. Na miejscu otrzymały wsparcie materialne oraz pomoc w znalezieniu pracy ze strony instytucji charytatywnych. Do Brazylii udało się wypłynąć po niespełna roku (w 1948). Podróż odbyła się trzecią klasą, pod pokładem, co było powszechne wśród przyszłej Polonii. Zamieszkały w Rio de Janeiro. Lilianie udało się znaleźć pracę jako pomoc krawiecka w eleganckim salonie mody prowadzonym przez Polkę z Łodzi. Niedługo potem wyszła za mąż za jej syna. Z czasem Liliana założyła własny salon mody, który stał się jednym najsłynniejszych w całej Brazylii. Przyrząd został przekazany do zbiorów przez Lilianę Syrkis (z domu Binensztok; ur. 1923), córkę Alfreda Biensztoka. Służył on do umieszczania oraz formowania wypełnień zębów pacjentów. Liliana zabrała ze sobą tę osobliwa pamiątkę na emigrację do Brazylii, gdzie przechowywała narzędzie przez wiele lat. Więcej o niezwykłym życiu Liliany Syrkis można dowiedzieć się sięgając do biografii zatytułowanej Lila (2009). MF
