Obiekty

W czasie II wojny światowej cmentarz został po raz ostatni powiększony. Nekropolia była czynna jeszcze w czasie funkcjonowania getta lubelskiego. Chowano na nim ofiary niemieckiego terroru oraz zmarłych z przyczyn naturalnych. W 1942 r. cmentarz został zdewastowany przez Niemców. Macewy zostały użyte do utwardzenia tzw. Czarnej Drogi w obozie koncentracyjnym na Majdanku. Po zakończeniu wojny z nowego kirkutu pozostał tylko pusty plac, fragment muru oraz zniszczone ohele: zmarłego w 1933 r. rabina Meira Szapiro oraz rodziny Eigerów.

W latach 60. XX w. władze miasta wydały zezwolenie na budowę drogi przez środek cmentarza. W ten sposób teren został podzielony na dwa place o powierzchni 3,5 ha każdy. Pod koniec lat 80. XX w. cmentarz objęła opieką Fundacja Sary i Manfreda Frenklów, zaś w 1989 r. nastąpiło wpisanie obiektu do rejestru zabytków.