Obiekty

Obraz z ok. 1930 r. (olej, płótno, 49 x 74 cm) przedstawia pejzaż z rzeką. Zajmuje ona centralną część płótna i ułożona jest diagonalnie. W jasnoniebieskiej wodzie odbija się lewy, wzniesiony brzeg, w głębi pokryty suchą roślinnością. Prawy wypłaszczony brzeg znajduje się na pierwszym planie. Dominuje w nim kolor jasnobrązowy z fragmentami ciemnego brązu. Bezlistne drzewo przechylone jest w prawą stronę. Na wzniesieniu widoczne są smugi światła, w głębi wąski, granatowy pas sugerujący fragment rzeki. U dołu po prawej sygnatura: „Frydman”.

Feliks Frydman (1897–1942) – malarz, krytyk sztuki. Studia odbył w Warszawie i Paryżu. Brał czyny udział w żydowskim życiu artystycznym Warszawy. Należał do Stowarzyszenia Żydowskich Artystów Plastyków (w 1939 r. zorganizował ostatnią V jubileuszową wystawę SŻAP). Pełnił funkcję prezesa stowarzyszenia. Należał do zarządu w Żydowskim Towarzystwie Krzewienia Sztuk Pięknych. Był także członkiem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Wystawiał między innymi w Instytucie Propagandy Sztuki i w Żydowskim Towarzystwie Krzewienia Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie miał trzy indywidualne wystawy (1925, 1929, 1938). W czasie II wojny światowej działał w Radzie Kultury przy Radzie Żydowskiej (niem. Judenrat). Pracował na terenie warszawskiego getta w warsztacie, tzw. szopie, produkującym osełki. Podczas akcji likwidacyjnej w getcie został wywieziony do Treblinki i tam zamordowany.

Malował między innymi pejzaże oraz martwe natury, pozostając pod wpływem postimpresjonizmu. Interesowała go struktura malarska dzieła – kolor, faktura, kompozycja. Sam pisał, że inspirował się malarstwem van Gogha, Vlamincka i Cézanne’a, których prace poznał w czasie swojego pobytu w Paryżu. Stworzył album z portretami pisarzy i aktorów żydowskich. Pisał recenzje do czasopism żydowskich: „Nowego Życia”, „Naszego Przeglądu”, „Literarisze Bleter”.