Podwórko przy ul. Dzielnej 54 przedstawione w ciepły, letni dzień to podwórko studnia wysokiej, wielkomiejskiej kamienicy z balkonami, otwartymi oknami, dachami i kominami. Tam w mieszkaniu pod nr 30 mieszkała rodzina Giedroyciów, to także adres Janiny Róży Giedroyć-Wawrzynowicz, studentki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie II wojny światowej, w 1940 r., po utworzeniu getta w Warszawie, rodzina przeniosła się na ul. Targową.
Janina Róża Giedroyć-Wawrzynowicz (1902–1995), malarka, graficzka, absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom uzyskała w 1932 r.), gdzie uczyła się u Wojciecha Skoczylasa, Edmunda Bartłomiejczyka, Józefa Czajkowskiego i Edwarda Czerwińskiego. W latach 20. i 30. XX w. w jej twórczości przeważał drzeworyt. Zajmowała się także grafiką książkową, współpracowała m.in. z czasopismami dla dzieci i młodzieży „Płomykiem” i „Płomyczkiem” (w latach 1929–1932). Uprawiała również malarstwo olejne i akwarelowe, projektowała gobeliny i kilimy, z sukcesami zajmowała się tkactwem.
pod numerem 30 mieszkała rodzina Giedroyciów, to także adres Janiny Róży Giedroyć-Wawrzynowicz, studentki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie II wojny światowej, w 1940 r. po utworzeniu getta w Warszawie rodzina przeniosła się na ul. Targową.
Janina Róża Giedroyć-Wawrzynowicz (1902–1995), malarka, graficzka, absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom 1932), gdzie uczyła się u Wojciecha Skoczylasa, Edmunda Bartłomiejczyka, Józefa Czajkowskiego i Edwarda Czerwińskiego. W latach 20. i 30. XX w. w jej twórczości przeważał drzeworyt; zajmowała się także grafiką książkową, współpracowała m.in. z czasopismami dla dzieci i młodzieży „Płomykiem” i „Płomyczkiem” (w latach 1929–1932). Uprawiała również malarstwo olejne i akwarelowe, projektowała gobeliny i kilimy, z sukcesami zajmowała się tkactwem.
; Podwórko przy ul. Dzielnej 54 przedstawione w ciepły, letni dzień to podwórko studnia wysokiej, wielkomiejskiej kamienicy z balkonami, otwartymi oknami, dachami i kominami. Tam w mieszkaniu pod nr 30 mieszkała rodzina Giedroyciów, to także adres Janiny Róży Giedroyć-Wawrzynowicz, studentki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie II wojny światowej, w 1940 r., po utworzeniu getta w Warszawie, rodzina przeniosła się na ul. Targową.
Janina Róża Giedroyć-Wawrzynowicz (1902–1995), malarka, graficzka, absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom uzyskała w 1932 r.), gdzie uczyła się u Wojciecha Skoczylasa, Edmunda Bartłomiejczyka, Józefa Czajkowskiego i Edwarda Czerwińskiego. W latach 20. i 30. XX w. w jej twórczości przeważał drzeworyt. Zajmowała się także grafiką książkową, współpracowała m.in. z czasopismami dla dzieci i młodzieży „Płomykiem” i „Płomyczkiem” (w latach 1929–1932). Uprawiała również malarstwo olejne i akwarelowe, projektowała gobeliny i kilimy, z sukcesami zajmowała się tkactwem.
pod numerem 30 mieszkała rodzina Giedroyciów, to także adres Janiny Róży Giedroyć-Wawrzynowicz, studentki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie II wojny światowej, w 1940 r. po utworzeniu getta w Warszawie rodzina przeniosła się na ul. Targową.
Janina Róża Giedroyć-Wawrzynowicz (1902–1995), malarka, graficzka, absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom 1932), gdzie uczyła się u Wojciecha Skoczylasa, Edmunda Bartłomiejczyka, Józefa Czajkowskiego i Edwarda Czerwińskiego. W latach 20. i 30. XX w. w jej twórczości przeważał drzeworyt; zajmowała się także grafiką książkową, współpracowała m.in. z czasopismami dla dzieci i młodzieży „Płomykiem” i „Płomyczkiem” (w latach 1929–1932). Uprawiała również malarstwo olejne i akwarelowe, projektowała gobeliny i kilimy, z sukcesami zajmowała się tkactwem.
