Obiekty

W rodzinie Orzeszków wspomina się także historię dwuletniego dziecka ukrywanego w ścianie na oddziale szpitalnym Tadeusza. W tym czasie przebywał tam także ojciec dziecka. Dziecko ukrywano w niszy ściennej, którą zamurowano o tyle, że mogła służyć za kryjówkę, zostawiając otwór na tyle duży, by można było podawać jedzenie. Zgodnie z wiedzą ofiarodawczyni kompletu dziecko przeżyło Zagładę.

Szósty z siedmiu półmisków, które Janina Orzeszko otrzymała w podzięce za przechowanie mienia żydowskiej rodziny Rubinków przez czas okupacji. Półmisek jest płytki, wykonany z porcelany, o owalnym kształcie. Stopa półmiska jest wyodrębniona, kołnierz delikatnie się rozchyla. Przeciwległe krawędzie naczynia charakteryzują się lekko spiczastym kształtem, obie wyposażone zostały w uchwyt w formie podłużnego otworu umieszczonego na spiczastym zakończeniu.

Dno koloru brązowego rozjaśnia się w centralnej części, na której umieszczone jest przedstawienie pary kochanków. Kobieta siedzi na trawie, opierając się na prawej ręce, drugą (ugiętą) trzyma na wysokości piersi. Mężczyzna wyciągnięty jest w pozycji półleżącej na lewym boku. Opiera się na lewym przedramieniu, prawą ręką dotyka kochanki. Kobieta ma na sobie jasnoróżową sukienkę, białą spódnicę i białą koszulę, a na kolanach trzyma słomkowy kapelusz. Mężczyzna ubrany jest w jasnofioletowe spodnie i pomarańczowy frak, białą koszulę, białe pończochy i czarne buty.

Brązowe dno ze sceną rodzajową oddzielone jest od brzegu złotym ornamentem, za którym znajduje się kobaltowy pasek, również ozdobiony ornamentem w kolorze złota. Dalej namalowano pasek jasnożółty, ozdobiony kolorowym ornamentem kwiatowym. Same brzegi półmiska – w tym uchwyty – są pomalowane na złoto. Marta Frączkiewicz