Obiekty

Młody mężczyzna, ujęty w popiersiu, en-face. Twarz spokojna, włosy starannie zaczesane do góry. Karton zżółknięty, widoczne ślady cięcia. Ale nie zniszczony.

Ta przechowywana z dbałością pamiątka to portret Ignacego Feldmana narysowany w styczniu 1946 roku przez jednego ze współwięźniów (sygn. cyrylicą jest niestety nieczytelna). Na odwrocie znajduje się dedykacja oraz podpisy obozowych towarzyszy, kobiet i mężczyzn:

„Pust eti podpisy napomniac ciebe o mnogom! [Niech te podpisy przypominają ci o wielu [rzeczach, ludziach].

1. Merenkow Step. [Stepanowicz] Lwow

2. Jaremczuk Iwan. [Iwanowicz] Fiodor

3. Szkoliar Ostap Daniłow. [Daniłowicz]

4. Darowskaja Wiera Iwanowna

5. Mogilewski Borys Grigorewicz

6. Ryżowa Lidia Aleks. [Aleksandrowna/Aleksiejewna]

7. Kisielew Dmitrij Artiom. [Artiomowicz]

8. Czujrima Fedosija Leont. [Leontiewna]

9. Żabskaja Dora Matwiejew. [Matwiejewna]

10. Oreszyn Stepan Iwanow. [Iwanowicz]

11 Martynowa Raja

12. Kulbiakin Misza.

Przed II wojną światową Feldmanowie mieszkali w Warszawie. Po wybuchu wojny Ignacy wraz z synem Marianem uciekli na Wschód. W Związku Radzieckim przeżyli wojnę. Matka została w Warszawie, nie chciała opuszczać sędziwych rodziców. Poszła z nimi do getta. Dziadkowie zmarli w getcie, matka zginęła najprawdopodobniej w obozie zagłady w Treblince (M. Feldman, Z Warszawy przez Łuck, Syberię, znów do Warszawy, Warszawa 2009).