Obiekty

Trzy szkice na kartce papieru. Po prawej stronie znajdują się dwa rysunki głów, po lewej – rysunek przedstawiający dwie postaci. Szkic w prawym górnym rogu to głowa starego mężczyzny w ujęciu en face. Mężczyzna został ukazany jako człowiek zmęczony życiem, pomarszczony, o plebejskich rysach twarzy. Na głowie ma prostą czapkę, jego twarz okala zarost. Na twarzy widoczny charakterystyczny grymas rozterki czy nawet niezadowolenia. Szkic w prawym dolnym rogu to głowa starego robotnika w ujęciu ¾, zwrócona w lewo. Na twarzy wyraźnie widać zmęczenie. Mężczyzna ma wyraziste wąsy i niewielką bródkę. Na głowie ma czapkę z wysokim otokiem. Pośrodku lewej krawędzi znajduje się szkic dwóch postaci chłopięcych na tle wiejskiego krajobrazu. Chłopcy są ubrani w zwykłe wiejskie stroje, złożone ze spodni, koszuli i kapeluszy.

Bruno Tepa (1865–1898) urodził się i zmarł we Lwowie. Był bratankiem Franciszka Tepy (1829–1889). Kształcił się u stryja, potem w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Izydora Jabłońskiego, następnie przebywał w Monachium. Rysownik, akwarelista, karykaturzysta.

Kolekcja rysunków Brunona Tepy pochodzi z przedwojennych zbiorów Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej. Z powodu braku dokumentacji inwentaryzacyjnej nie jest możliwe ustalenie, w jaki sposób znalazły się z w zbiorach Muzeum.