Obiekty

W 1867 r. przy ul. Grodzkiej 11 dzięki zaangażowaniu szewca Berka Cwajga powstał sierociniec dla dzieci żydowskich. Budynek był własnością Żydowskiej Gminy Wyznaniowej i oprócz ochronki znajdowały się tam biura gminy oraz Sala Schronienia dla Żydowskich Starców i Kalek. Przy sierocińcu prowadzona była również szkoła podstawowa i zawodowa.

W czasie II wojny światowej mieścił się tu także Judenrat. 24 marca 1942 r. Niemcy wywieźli wszystkich starców oraz dzieci wraz z wychowawczyniami na łąki w dzielnicy Tatary. Rozstrzelali wszystkich nad wcześniej wykopanymi dołami.

W ścianę budynku wmurowana jest tablica pamiątkowa.