Szofar

Jest częścią historii

Szofar (hebr., róg zwierzęcia) to instrument dęty o charakterze liturgicznym. Wykonany jest z rogu zwierzęcia – w nawiązaniu do historii ofiarowania Izaaka, najczęściej z rogu baraniego. Szofar pojawia się w opisach biblijnych jako instrument, za którego pomocą ogłaszano ważne wydarzenia, takie jak zbliżające się niebezpieczeństwo, rozpoczęcie lub zakończenie wojny, początek postu lub roku jubileuszowego. Był używany także w celach liturgicznych w Świątyni Jerozolimskiej. W późniejszych czasach powtarzany stukrotnie dźwięk szofaru ogłaszał początek Nowego Roku (zwanego także Świętem Trąbek) i nadchodzące z nim dziesięć Dni Pokuty. Podczas święta Jom Kipur szofar obwieszcza koniec pokuty. Szofar wydaje trzy rodzaje dźwięków: teki’a, terua i szewarim. (M. Bendowska, Z. Borzymińska, Szofar [w:] Polski słownik judaistyczny, Warszawa 2003, t. 2, s. 645).

czytaj więcej
Informacje o obiekcie
Autorstwo
nieznane
Rodzaj obiektu
instrument muzyczny
Czas powstania/datowania
XX w.
Miejsce powstania
nieznane
Materiał/tworzywo
róg
Wymiary
szerokość: 5 cm,
Słowa kluczowe
Prawa autorskie
obiekt nie jest objęty ochroną prawa autorskiego
Właściciel
Ośrodek Edukacyjno-Muzealny „Świętokrzyski Sztetl” w Chmielniku
Numer identyfikacyjny
4