Obiekty

Wyobrażenie babki Jerzego Diatłowickiego, Klary (Chajki), i waliz, kufrów, w które Diatłowiccy być może pakowali pospiesznie dobytek, gdy mieli zostać deportowani z Łucka w głąb ZSRR.

Klara Diatłowicka ukazana po lewej, do kolan; półprofil. Wyobrażona jako kobieta z ciemnymi włosami wystającymi spod białej chusty, opadającej także na szyję. Naszkicowane brwi i nos, brak wyodrębnionych ust. Za nią widoczne walizy, kufry. W tle widoczny inny mężczyzna - do kolan, reszta nóg zasłonięta walizą - odwrócony tyłem, ku nieokreślonej ciemnej bryle (kolumna?), ubrany w ciemną długą do ud szatę, w wysokim nakryciu głowy. To zapewne wyobrażenie pracownika kolei. Po prawej rysunek innego człowieka, ukazanego nieco z boku, konturowo - bez wyodrębniania elementów twarzy, z walizką w prawej ręce. Być może to mąż Klary Józef Diatłowicki.

W krótkometrażowej notacji filmowej „Syberyjski diament”, powstałej na podstawie nagrania wywiadu historii mówionej z Jerzym Diatłowickim z 2016, przebitka z obrazem pojawia się na słowa: "Moją rodzinę wywieziono z Łucka, w czasie tej tak zwanej drugiej wywózki w 1940 roku".

Przemysław Kaniecki